جوجیتسو یعنی تکامل جسم برای رسیدن به تعالی روح
"جوجیتسو کار همیشه یک شمشیر برهنه است"
جوجیتسو (در ژاپنی: 柔術 تلفظ: جوجوتسو) یکی از ورزشهای رزمی است.
در حدود ۳۰۰۰ سال قبل کشاورزان و روستائیان ژاپنی برای مقابله با سارقان و سربازان امپراتوری که به قصد چپاول آنان هجوم میآوردند اقدام به ابداع فنون و حرکاتی کردند که امروزه ما آن را به نام جوجیتسو میشناسیم.
این حرکات شامل بر ضربه زدن – گرفتن – پرتاب کردن – و فشار آوردن بر روی مفاصل حریف بود در دورانهای مختلف استادان این فنون با تعلیم و گسترش این فنون باعث پیشرفت و تکامل کیفی و کمی تکنیکهای جوجیتسو شدند.
در این میان نیز استادانی بودند که با تکمیل و توسعه بخشی از این فنون و حذف حرکات مرگبار و خطرناک جوجیتسو ورزش جدیدی را ابداع کردند. مانند پروفسور جیگارو کانو که ورزش جودو را به جهانیان معرفی نمود .
جوجیتسو در ایران
در حدود ۴۵ سال قبل با ورود مستشاران خارجی که برای آموزش نیروهای پلیس به ایران آمده بودند اولین تکنیکهای نوین این ورزش به ایرانیان معرفی شد و همچنان این روند ادامه داشت و انحصاراٌ در اختیار نیروهای نظامی و انتظامی بود و با نام فنون دفاعشخصی در ایران شناخته و تدریس میشد .
استادان فنون رزمی در ایران هر کدام با سلیقه و در حد توان خود ا قدام به آموزش فنون دفاع شخصی میکردند و سازمان و ارگانی نظارت بر این امر نداشت در چند سال گذشته افراد مختلفی کوشیدهاند به ورزش جوجیتسو در ایران سر و سامانی دهند.
نحوه به وجود آمدن جوجیتسو JJIF
جوجیتسو یک هنر رزمی قدیمی ژاپنی است و قدمت آن به قرن شانزدهم برمی گردد. تعبیر و تفسیری که به جوجیتسو اطلاق می گردد ، حالت شکسته شدن شاخه های درختان در برابر طوفان و رگبار یا خم شدن شاخه های درختان بید برای رهایی از سنگینی برف می باشد،. که در بر گیرنده معنی جوجیتسو(هنر لطیف یا هنر تغییر ناپذیری) است.
خنثی کردن و انتخاب راههای عقلانی برای حمله و تبدیل انرزی حریف برای خسارت و صدمه زدن به خود حریف.
دوران طلایی جوجیتسو تا سال ۱۸۶۹ طول می کشد ، زمانی که امپراطورها به ژاپن برمی گردند و فئودالیسم برانداخته می شود و سامورایی مصونیت خودش را از دست می دهد و علیرغم اینکه جوجیتسو ، سنت سامورایی را زنده نگه داشته است ولی علاقه مندان به این رشته آن را به عنوان یک هنر به نقاط مختلف انتقال دادند.
بعدها سایر رشته های هنرهای رزمی نظیر کاراته، جودو، آیکیدو از جوجیتسو جدا شدند و توسعه پیدا کردند.
از سال ۱۹۷۷ سازمان گسترده و جهانی این رشته در بین کشورهای عضو شامل ایتالیا ، آلمان و سوئد تاسیس گردید و به خاطر توسعه تمامی زمینه های آن ، فدراسیون جهانی جوجیتسو(JJIF) سازماندهی شد و در آن اتحادیه های بین قاره ای توسط کمیته های مختلف پشتیبانی شدند.
فدراسیون جهانی جوجیتسو مسابقات جهانی و قاره ای،کمپ های بین المللی ، سمیناره ، کنگره های سالیانه و مجمع عمومی را سازماندهی نمود.
در حال حاضر در سطح جهانی دو نوع رقابتهای متفاوت مدنظر فدراسیون جهانی جوجیتسو(JJIF) قرار دارد که شامل سیستم کاتا (DUO) و سیستم مبارزه(Fighting) می باشد.
(JJIF) از سال ۱۹۹۴ به عضویت(GAISF) و (IWGA) در آمد .
هم اکنون ریاست جوجیتسو در ایران بر عهده سردار رستمیان می باشد ، که آرزو داریم حداقل به خاطر ماهیت زیبا و قدرت نهفته در جوجیتسو ، ایشان در کارشان موفق باشند و جوجیتسو را به آن ابهت و عظمت تاریخی ، و ایران را در جوجیتسو به عنوان ابرقدرت مطرح سازند.
آرزومند برافراشته شدن پرچم جمهوری اسلامی در اقصی نقاط جهان هستیم.
